Trends manosphere

Jaw maxxing

Mewing (met je tong tegen verhemelte drukken)

ophef over Converse

 ophef over converse, want hondenfluitje, want belichting zorgt voor kkk-effect.

Zie: Schoenenmerk Converse biedt excuses aan voor online bekritiseerde campagne

Vergelijk ook Sydney Sweeney, zowel wat betreft American Jeans as wat betreft gokreclame voor Sports.

Ophef = ragebait

Verschil videoconferentie VS snapchat

 Het belangrijkste verschil in affordances (de handelingsmogelijkheden die een medium biedt) tussen Snapchat en traditioneel videobellen (zoals FaceTime, WhatsApp video of Teams) zit in de vluchtigheid en de sociale druk.

Snapchat is ontworpen voor asynchrone, informele en visuele micro-interacties, terwijl videobellen is ontworpen voor synchrone, gerichte en diepgaande realtime gesprekken.

Hieronder staat een direct overzicht van de verschillen in affordances:

Affordance	Snapchat	Traditioneel Videobellen
Tijdelijkheid (Ephemerality)	Hoog. Berichten en foto's verdwijnen na het bekijken. Dit verlaagt de drempel om iets te delen.	Laag. Het gesprek is live, maar de sociale verwachting is dat je 'aan' blijft staan zolang de verbinding open is.
Synchroniciteit	Flexibel (vaak asynchroon). Je stuurt een 'Snap' wanneer het jou uitkomt; de ander reageert later.	Synchroon. Beide partijen moeten op exact hetzelfde moment beschikbaar en aanwezig zijn.
Identiteit & Zelfpresentatie	Speels. Dankzij AR-filters en lenzen kun je je uiterlijk maskeren of veranderen. Minder focus op 'er perfect uitzien'.	Realistisch. Je bent direct in beeld zoals je bent. Dit zorgt vaak voor meer spiegelreflexen (jezelf de hele tijd bekijken) en vermoeidheid.
Aandachtsclaims	Laag. Een notificatie van een Snap vraagt niet om directe actie. Je kunt het openen wanneer je wilt.	Hoog. Een inkomende oproep eist direct je volledige aandacht op en onderbreekt je huidige activiteit.

Uitgebreide toelichting van de kernaffordances

Vluchtigheid (Ephemerality) versus Permanentie: Snapchat pionierde met de affordance van verdwijnende media. Omdat content verdwijnt, voelen gebruikers minder druk om perfect te zijn. Videobellen daarentegen is weliswaar live (en wordt meestal niet opgenomen), maar de ervaring vereist constante, onverdeelde aandacht in het nu, wat sociaal intenser is.
Visuele communicatie als taal: Op Snapchat is de camera de primaire interface; je gebruikt foto's als tekst (om te laten zien waar je bent of hoe je kijkt). Bij videobellen is de camera een hulpmiddel om een traditioneel gesprek te ondersteunen; het vervangt het fysieke samenzijn.
Drempel tot interactie: Snapchat biedt de affordance van 'snaps sturen om streaks te onderhouden'—dit vereist nauwelijks cognitieve inspanning. Videobellen heeft een hoge drempel: je moet sociaal en visueel 'beschikbaar' zijn voor de ander.

Als je dieper op dit onderwerp wilt ingaan, laat het me weten! Ik kan je bijvoorbeeld helpen met:

De psychologische impact van deze verschillen (zoals 'Zoom fatigue' versus Snapchat-verslaving).
Hoe deze affordances de relatie tussen vrienden anders vormgeven.
Een analyse op basis van specifieke communicatietheorieën (zoals Media Richness Theory).

Eufemisme framing

 Hybride oorlogvoering: met drones met explosieven

Onconventionele ontstekingsmechanismen

Beter

Oorlogszuchtige daad, staatsterrorisme

Drone met explosieven op vliegveld in Leipzig

Woke en Discourse analysis

 oor hun onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Organization, gebruikten de wetenschappers een kritischeen kritische discoursanalyse. Daarmee wordt onderzocht hoe taal maatschappelijke verhoudingen niet alleen weergeeft, maar ook bevestigt of verandert. 

 

Zij baseren zich daarbij vooral op de Amerikaanse filosoof Judith Butler. Taal beschrijft mensen niet alleen, maar plaatst hen ook in een maatschappelijke positie, waardoor stigmatiserende taal werkelijke sociale gevolgen kan hebben, stelt Butler. De auteurs spreken daarbij van linguistic injury: schade die door taal wordt veroorzaakt. 

 

Surviving linguistic violence: The role of equality, diversity and inclusion in reactionary times

  

Ai slop

 Zie artikel nyt 

Er is geen mariashrimp

LinkedIn oproep

Artikel over:

Madsen, Dag Øivind and Puyt, Richard W., The 7Vs of AI Slop: A Typology of Generative Waste (October 02, 2025). Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=5558018 or 

The 7Vs of AI Slop: A Typology of Generative Waste by Dag Øivind Madsen, Richard W. Puyt :: SSRN

Volume (scale of production), Velocity (speed of generation and circulation), Variety (range of forms and genres), Value (erosion of cultural and epistemic worth), Verification (problems of truth and trust), Visibility (algorithmic amplification), and Virality (meme-like diffusion)

Ook spotify: 78 miljoen opgeruimd 

The worst of artificial intelligence slop has cluttered Google searches with recipes for glue-topped pizza, Amazon listings with sham biographies and Facebook feeds with images of Shrimp Jesus.

Abstract The rise of generative artificial intelligence has introduced a new shorthand in digital culture: AI slop. The term refers to the flood of low-quality, machine-generated content that now saturates platforms, from generic essays and clickbait blogs to uncanny images, deepfake pornography, and synthetic video. This paper develops a typology of AI slop structured around seven dimensions—the 7Vs: Volume (scale of production), Velocity (speed of generation and circulation), Variety (range of forms and genres), Value (erosion of cultural and epistemic worth), Verification (problems of truth and trust), Visibility (algorithmic amplification), and Virality (meme-like diffusion). Together, these dimensions explain how generative waste proliferates, why it dominates attention economies, and what risks it poses to knowledge infrastructures, creative industries, and democratic publics. Situating AI slop within theories of platform capitalism, information overload, and epistemic pollution, the paper argues that slop is not a passing nuisance but a structural feature of contemporary media ecologies. The 7Vs provide a framework for analyzing generative waste across cultural, academic, commercial, political, and organizational domains, offering a foundation for future empirical and conceptual research into how societies can navigate and mitigate slop-saturated environments. Keywords: AI slop; generative waste; platform capitalism; epistemic pollution; media ecology