zaterdag 25 januari 2020
dinsdag 21 januari 2020
Sneeuwvlokje snowflake
Nu we het vandaag toch over winterse woorden hebben, vorige week debuteerde het woord sneeuwvlokjesgeneratie in de Volkskrant. Die naam duikt op in een beschrijving van de hedendaagse studenten. Die ergeren zich ‘aan de nadruk die er ligt op blanke denkers’ en vinden de wijsheid van filosofen als Descartes ‘een erfenis van het kolonialisme’. Weg ermee dus: ‘De studenten willen liever wat minder westerse filosofen. Die zouden moeten plaatsmaken voor Afrikaanse en Aziatische wijsgeren.’ De drift om universiteiten ‘te verschonen van smetten’ gaat echter ‘verder dan racisme en kolonialisme’, die als ‘schokkend’ worden ervaren. Ook op andere manieren worden de tere studentenzieltjes ontzien. Zo kregen ‘archeologiestudenten aan het University College in Londen (…) te horen dat ze lessen over de archeologie bij hedendaagse conflicten mogen verlaten wanneer ze het materiaal te schokkend of traumatiserend achten.’
Gevoelige tiepjes worden in het Engels sinds eind jaren negentig snowflakes genoemd. De Urban Dictionary omschrijft een snowflake als een ‘overly sensitive person, incapable of dealing with any opinions that differ from their own’. Dit figuurlijke gebruik van snowflake zou gepopulariseerd zijn dankzij de film Fightclub uit 1999, gebaseerd op de gelijknamige roman (1996) van de Amerikaanse satiricus Chuck Palahniuk, waarin de uitspraak ‘You are not special. You are not a beautiful and unique snowflake’ te vinden is.
Generation snowflake werd zeer onlangs opgenomen in Collins Dictionary (definitie: ‘the collective name for the young adults of the 2010s’) en sinds het bericht hierover troffen we de vertaling sneeuwvlokjesgeneratie al een paar keer op internet aan.
Maar die vertaling is al ouder. In een artikel uit 2013 op internet is de volgende passage te vinden: ‘In de Huffington Post las ik een interessante viral blog. Onze toekomstige reizigers krijgen er als ‘Generation Me Me Me’ van langs. Tere sneeuwvlokjes, ijdel en met constante behoefte aan schouderklopjes (…) en dus ongelukkig en bovenal met onrealistische doelen.’. Vervolgens wordt deze nieuwe generatie omschreven ‘als één met nieuwe prioriteiten, ideeën en uitdagingen. ( De sneeuwvlokjesgeneratie).’
We moeten het woord maar in de gaten houden, want sneeuwvlokjesgeneratie is vrijwel zeker here to stay in het jargon van sociologen en andere gogen.
woensdag 25 december 2019
donderdag 21 november 2019
zondag 20 oktober 2019
Aanvallende beleefdheid
Pas was ik wat achter met lezen en had ik dus nog wat juweeltjes tegoed. Een column van vorige week
van A.L. Snijders vond ik bijzonder charmant. Hij ging over Adriaan van
Dis en met name de term die hij verzonnen had: agressieve beleefdheid.
Net als Snijders vind ik dat een mooie vondst.Het is eigenlijk een oxymoron; de woorden spreken elkaar zo'n beetje tegen. Maar dat maakt de uitdrukking des te sterker.
Enfin, dit is wat A.L. Snijders er over zegt in z'n column:
Enfin, dit is wat A.L. Snijders er over zegt in z'n column:
In het 5 jaar later-gesprek met Jeroen Pauw komt Adriaan van Dis met een opmerking die mij doet denken aan Monte Carlo en het incident op het landelijke stationnetje: ‘Ik ben soms aardig, maar in mij zit ook een boze man, die ik niet toon, omdat ik geloof in aanvallende beleefdheid.’Aanvallende beleefdheid, daar heb ik nog nooit van gehoord. Hij legt het gelukkig uit. Als er weer eens gezeik is met vreemdelingen, vluchtelingen, jihadisten, en hij ziet bij de bushalte een vrouw met een lap over haar hoofd, dan groet hij haar nadrukkelijk, als teken dat hij niet wil dat zij apart gezet wordt. Hij ziet dat zo’n vrouw schrikt van zoveel vriendelijkheid, daarom noemt hij het aanvallende beleefdheid. De achterliggende idee is dat de kinderen en kleinkinderen van deze mensen in ons type maatschappij ‘vanzelf’ zullen losraken van de scherpe kanten van hun geloof, zoals dat ook met ons eigen christendom gebeurd is.Het is duidelijk, Adriaan van Dis is een vooruitgangsdenker. Mijn aard is pessimistischer, maar ‘aanvallende beleefdheid’ is een prachtige vondst, die ik misschien ook op het menu moet zetten.Heerlijk, en zo veel malen te verkiezen boven het tegendeel (passieve agressiviteit). Nu nog even oefenen op het geaffecteerde stemmetje van de heer Van Dis....
Abonneren op:
Posts (Atom)

