Posts tonen met het label markers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label markers. Alle posts tonen

maandag 12 oktober 2020

Over Ironie en relevantie

 Zie ook boek 2018/9;


Sperber & Wilson 2012

Markers, volgens S&W, = additional cues; zijn vooral focus op tone of voice.

Tone of voice = prosodic counterparts of facial experssions such as a queer rollying eys or deadpan experssion

attributive use

Dissociative use

I left my bag in the resraurant and someone kindly walked off ith it

vgl tussenwerpsels in het nederlands: sance, ironic stance, attributivekind= norm gedrag, maar het tegendeel;

Theory of Mind: pas als je vier of vijf bent, kun je je verplaatsen in een ander. False belief tests.

Metarepresentational proficiency (ToM)

Dus: als het regent, en je zegt mooi weer, dan verhoud je je tot wat anderen denken dat mooi weer is. En wij zuiden: Je verhoud je tot het slechte weer. Daarom is ToM belangrijk.

Irony is tacitly attributive

Nieuw in S&W 2012: normative biase (therfore: negative) + attributive stance: thought about thought.

echo/mimicry: semantics.

Artikel using context and prosodics in irony understanding: variability amonst individueal; Riviere, Klein and Champagne-Lavon 2018

context facial experssion and prosody in irony processing: Deliens, Antonie en Clin Ostastichencko and Kissine, 2018

Converstaional context: shared background knwoledge or bleiefs.

Incongruence with the background context: cue -> ironic meaning

Irony (sometimes sarcasm, hyperbole, familiarity, rethorical question = mismatch the utterance literatl content.

Context - non-contextual (all other cues)

Viz. videlicet videre licet it is permitted to see namely

Deliens et al stimpueren: andere studies over de rol van prosody in irony leggen de nadruk op hoe snel de lezer ironie van niet-ironie kan onderscheiden (discrimnation). Maar understanding is vaak veel meer dan alleen onderscheiden. 

Salient less reliable contextual cues are preferred to disrregard constly conextual processing -> cognitive conomy (model of pragmatics);

Dus om snel een inschatting te maken, wordt soms ten onrechte op gemakkelijk te verwerken cues gevaren. Good enough

face + prosodie zorgen voor parallelle processing; en soms voor economische processen, want als ze hielpen (wat volgens Giora het geval is) dan zouden ze de accuratesse moeten verbeteren; en dat is niet het geval. Dus geen accumulatieve effect.

Parallel constraint satisfaction model van Katz (in bundel Colston)

En is ook ironiebegrip mogelijk zonder context. Zie de vakantiediscounter. 

Frugal heuristics: zuinig processen

Kissine 2016 Frontiers in Psychoogy Pragmatics as metacognitive control

model voor pragmatics

2 conflicting approaches to pragmatics: ToM versus Pragmatics (bestaat ook los van context.

- material; (textueel, context, maar geen interpreter nodig om te kunnen begrijpen) versus

- behavioural: (interactioneel?? maar context en interpretator doen er toe voor de interpretatie: ToM; second order

Opvattingen: post-gricean and monolithic inferential approache (vgl. Sperber & Wilson)

versus: heterogeneous, accessibility approache (recanati = altijd sequentie, want type 2 na type 1)


Dan komt good enough: heeft met accessibility en availability te maken;

Iedereen begint altijd met primary meanings; they are gradually xx as lexical items and undergo context-dependent same ratio

Kissine gelooft niet in een module, waarbij altijd ToM mee doet.

Primary pragmatic processes is unconsious, interpreters are not conscous of the steps that lead them from linguistic form to pragmatically enriched, primary meanings.

Seoncdary processes build on primary meanings. Consequently, they are conscious. 

Niet per se intrinsiek, kan ook attributief: ToM achtig

3 modules om te verklaren dat er stadia zijn

- kleine kinderen

- autisten

- volwassenen


agressieve beleefdheid (II) en Markeerders van interactionele ironie in tweets

 Dit is beschaving in optima forma. Leren beleefd te zijn. Leren je eigen interpretaties uit de mail filteren. Het wegsnijden van ironie en mening. Bleefd zijn en hartelijk. Coute que coute.


Ironie en interactie in tweets

Dat alle pogingen - kwaitatief gezien - tot schriftelijke ironie in twitter toch allemaal, ondanks het publieke en het contextloze pogingen tot intieme interactie zijn. Althans de suggestie daartoe. Door de parameters van intieme interactie te kopieren. Het nudge nudge van Monty Python zit in de me markers van interactie. Het zijn dus geen markers van ironie, maar van interactie, die stil is, of eenzijdig, en daarom markers van ironie zijn geworden.