Hyperbool/Hyperbole

 

Hyperbool

 

Gelezen: Norrick: hyperbole en extreme case formulations;

Gelezen: McCarthy en Carter

Gelezen: Schilperoord et al.

 

 

Waar kwam het op neer?

Dat er een verschil is tussen hyperbolen en ECF (ik vind van niet);

Dat hyperbolen gaan over overdrijven in alledaagse communicatie, om het leven mee op te fleuren, om ironie te signaleren. Het zijn: creatieve versterkingen (McCarthy & Carter, 2004); Voor evaluatieve of emotinele doeleinden.

 

Kortom: het is evaluatief taalgebruik.

 

Frequentie is een indicatie voor de mate van verbleking. Sommige hyperbolen zijn dood: fora ges, I’m dying to see you (ik verveel me dood);

Instrument om perspectief te sturen (benadrukken of juist verdoezelen); belangrijk bij framingsinstrument

 

Hyperbolen fringen het kwaliteitsmaxime Openlijk (beide partners gaan van opzettelijke overdrijving uit)(versus: liegen: 1 spreker doet het met opzet en heimelijk; maar wat doet Trump dan?). Dat is sociaal geaccepteerd (en liegen niet)(maar glamoureus overdrijven is ook geaccepteerd).

Het gaat om een projectie naar een pool: dus: proportionele versterking.

 

Gibss: overstatement = onbewust (vgl. misinformatie)(dus Gibbs zegt dat Trump aan overstatement doet! – dat is de intentie aan de kant van de zender, die dus onbewust overdrijft)

Auxesis (Greek: αὔξησις, aúxēsis) is the Greek word for "growth" or "increase". In rhetoric, it refers to varying forms of increase:

1 hyperbole (overstatement): intentionally overstating a point, its importance, or its significance[1][2][3]

 2 climax (ascending series): a series of clauses of increasing force[4]

 3 amplification (rhetorical increase): extension or exaggerated, needless repetition of arguments to emphasize the point

Clift 1999: hyperbole en conversation analysis: verandering van footing

Meer zeggen dan dat nodig of correct is: waarachtigheid blijft in tact

 

Letterlijk: is markeerder van hyperbool, betekent: de kloof tussen echt en uitgedrukt is klein (really, litteraly, actually, oprecht, letterlijk, moeilijk, matig, bijna haast bizar) (ziek, lauw, gruwelijk, woest)

 

Extreme case formulation: nooit alle quantifiers, absoluut,

 

Inward correction door de ontvanger : Fogelin 1988

Bij under/overstatement moet je niet het omgekeerde (zoals bij ionrie) maar de mate waarin herstellen/afschalen.

 

Downscale = afschalen.

 

Letterlijk: is niet niet-figuurlijk, maar ‘geloofwaardig’

 

Frank Heinen: VK column 

"Intimiderende taal leidt tot intimidatie en kijk eens aan: zodra een hyperbool buiten de taal belandt, is-ie opeens realiteit geworden."

M&MGate

 Epic, era, gate: op sociale media is overdrijven tot een kunstvorm verheven

27 januari 2023

Het was niet makkelijk om deze week het vermakelijkste non-nieuwtje aan te wijzen, maar kroketgate was een grote kanshebber. Misschien moet ik dit even toelichten voor degenen die de afgelopen dagen met hun neus in een moeilijk, dik boek zaten. Kroketgate komt erop neer dat juicekanon Yvonne Coldeweijer de weduwe Hazes van de rechter geen gecremeerde kroket meer mag noemen.

Het was het soort nieuws waar je een vers wit bolletje omheen wil vouwen om er grote, gedachteloze happen van te nemen. Smakelijk, ook dankzij dat zakje mosterd dat je er altijd bij krijgt, als je maar niet te lang nadenkt over wat je aan het consumeren bent.

Toch heb ik zowaar nog meer gesmuld van M&M-gate, om in laag nutritionele sferen te blijven. Tucker Carlson, Fox News-presentator en net als Rachel Hazes behept met de teint van een Mora-snack, was met gefronste wenkbrauwen van leer getrokken tegen de pratende M&M-figuurtjes uit de reclames, en had zijn conservatieve achterban geïnspireerd hetzelfde te doen.

763_1.webp

Tucker Carlson bespreekt 'woke' M&M's op Fox News.Beeld Fox News

Het was nog tot daaraan toe geweest dat die neurotische oranje M&M zo te koop liep met zijn angstprobleem, maar de nieuwe inclusiviteits-M&M (paars met een kern van pinda) had het echt te bont gemaakt. Te woke, natuurlijk, maar volgens Carlson ook te dik. Kwam nog bij dat de bruine M&M haar naaldhakken had ingeruild voor comfortabelere blokhakken en de groene M&M geen kittige knielaarzen meer droeg maar seksloze witte gympen. En hielden die twee nu elkaars handje vast?

Om Carlsons relaas samen te vatten: konden de vrouwtjes-M&M’s in godsnaam gewoon gewillige eye candy blijven? Of zou woke pas rusten als echt álles kapot was?

Het is nogal kluchtig allemaal, en als je bij het woord ‘gate’ nog denkt aan het aftreden van president Nixon, kom je bij kroketgate en M&M-gate bedrogen uit. Op sociale media volgen de gates elkaar sneller op dan dat er noemenswaardige dingen kunnen gebeuren, laat staan politieke schandalen met grote, historische gevolgen. We zijn zelfs al bij de tweede kroketgate aanbeland – de eerste speelde zich niet af in de rechtbank maar in 2017 op de reservebank van Feyenoord, waar spits Michiel Kramer een broodje kroket had zitten verorberen, tegen het zere been van trainer Giovanni van Bronckhorst.

Het moet natuurlijk ook wat met mensen doen, al scrollend van relletje naar nietsigheid naar wissewasje gaan, wetend dat ze een prima leven kunnen leiden zonder ook maar iets mee te krijgen van wat er op sociale media gebeurt. Hebben ze toch weer een uur over de Hazesjes zitten filosoferen. En moeten ze hun mening over het schoeisel van de groene M&M niet eens herzien?

Het is een schrale troost, maar een gate klinkt tenminste nog als iets waaraan je geheel terecht zeeën van tijd aan hebt verspild